38 objektu kaxa hutsean “mozketak” formakoak.

mitxoleta

Bete-flasha esaten zaio flash-argia parte ilunak argiztatzeko betegarri gisa erabiltzen den teknikari. Teknika horrekin flasha egun-argia delarik ere erabiltzen ahal da —argi-kontrara egindako argazkietan eskuarki—, irudiko alde ilunen argi eskasa osatzeko.

mitxoleta

Mitxoleta gorri-ilun pare bat hegoaldeko argiak blaituriko horma baten aurrean fotografiatzeko, adibidez, egokiago da bete-flasha erabiltzea: hormak islatzen duen argi zurizta neurtu eta hari egokitu esposizioa, loreek itzultzen duten argi eskasagoari flashaz lagunduz.

Xabier Artola Zubillaga - Latitudea (Argi-itzalen neurria)

2011-10-19 12:59:09 (erretratuetan, mozketak)

rejas

Esaldi hautatuak.

¿Pensarán acaso todavía que es posible meter entre rejas a miles de canciones?

Pasamos página y cambiamos de camino, no de dirección. Cambiamos de forma y nos adecuamos.

Jon Maia - Bildu y la teoría del mar

2011-05-20 23:33:06 (mozketak)

lete

Edozein etxetan falta ezin daitezkeen elkarrizketa saioak: Xabier Leteri Sautrelan eginikoak.

— Antzerkia?
— Egunero egiten duguna, jeneralki nahiko txarra.
— Utopia?
— Utopia, inun ez dagoen tokia edo lurraldea, kontzeptu hau e... Thomas More ingelesak asmatu zuen. Mesfidantza haundia diet utopiei, e... kriminal askoren kuartada izan direlako.
— Sekretu bat?
— Hasier, sekretu gehienak lotsagarriak izaten dira, edo bestela tonteriya bat.
— Damu bat?
— Maite izan nindutenei leial ez irauna.
— Amets bat?
— Italiyan bizpahiru urtez bizi ahal izatea baino... zaila izango da, jun zen garaya.

2011-04-05 23:24:02 (bizhitz, mozketak)

moztu ilea

Aspaldi bukatutako liburu bat bueltaka dabil ohe alboan, ez du tokirik egin nahi apalean, epelean. Horregatik eskutan hartu eta orri-pasan azpimarratutakoak berriro irakurriz akabatzen da denbora.

De este modo, resultó que cortarse el pelo y viajar substituyeron a la posibilidad errónea de invocar al pasado. Convertir los recuerdos en la única experiencia vital no es sino perpetuar el quebranto negándose así al misterio y la ofrenda del flujo de la vida. Cortarse al fin el pelo no por razón de estética sino de renovación; viajar no como huida, sino como búsqueda.

Martxel Mariskal - Me llamo Ezequiel y así será siempre

Geografiarik gabeko mugak marrazten dituzten hesiak dira hitzak. Batzutan abestu ere egiten dira.

Moztu ilea
ispilu atzean
etzanda daude
zure begiak
moztu panpinen
zilbor hesteak
jolastorduko
oroimen tristeaz

Beti Mugan - Moztu ilea

Horra ba gakoa, konturatzea mugak gugan daudela eta, ihesbideak, ere bai.

2011-02-20 00:05:44 (bizhitz, mozketak)

garena

Gu ez gara egin duguna bakarrik, baizik eta izan nahi genukeena.

Jon Benito - Elkarrizketa Berrian (2011-02-09)

2011-02-10 17:09:33 (mozketak)

los procesos ocurren

Los procesos ocurren, nos sobrepasan, nos llevan consigo y el raciocinio más labrado y toda la información acumulada durante años poco tienen que ver con el verdadero entendimiento, con la verdad. Por eso inventamos historias, por eso las excusas y justificaciones, por eso nuestro afán por la coherencia; necesitamos de un discurso y un paradigma válido que cubra el abismo, que falsee lo único real. Así conseguimos descansar, aminorar el temor, sedar la intranquilidad, así podemos mantener la ilusión de la correspondencia entre seres de igual condición. Nos contamos cuentos a nosotros mismos cada anochecer y de día intercambiamos esas historietas, esos latidos prefabricados.

Martxel Mariskal — Me llamo Ezequiel y así será siempre

2011-01-14 00:39:11 (mozketak)

cosas que desaparecen

Cuando no hay más lógica que la económica y solo ella dicta las normas, muchas cosas desaparecen. Desaparece la gente de las ventanas, porque el tiempo que hasta mediados del siglo XX se empleaba para ver pasar a la gente por la calle o para escuchar el canto de un pájaro se necesita ahora para hacer algo provechoso, es decir, para ganar algunos euros, o para preparar un examen, o para solucionar un asunto, o dos asuntos. Desaparece también la conversación, porque, al haber siempre un quehacer, la gente lo deja para otro día, otro sábado, otro verano. Desaparece igualmente la amistad, porque es difícil quedar, porque la gente tiene la agenda rellena. Por la misma razón desaparece la vida familiar. Como decía un tango, la gente llega a casa deshecha por la máquina, sin más gana que la de ver televisión. Además, siempre hay una llamada telefónica pendiente.

Bernardo Atxaga — Cosas que desaparecen

2010-12-02 09:53:10 (mozketak)

cruel

I build a fire
to stay cool
I burn myself
I am the fuel

I never meant to be cruel

have you ever been cruel?

Fugazi - Shut The Door

2010-08-30 08:36:54 (mozketak)

kevin

Goiz inguratu naiz tabernara eta kaña bat eskatu dut denbora akatzeko. Momentuz ezagunik ez inguruan. Edo bai: kapeladun hori ez al da ba sasinobela hartako John Doe? Antz handia du kabroiak. Orduan etorri zaizkit burura irakurri nizkion barrabaskeriak; tupustean, tabernan txanponak erortzen diren tankeran.

Beranduago beste tipo kapeladun bat sartu da eta berarekin berrogeita bost urteren bueltan egon behar duen gizon txiki antiajodun bat. Sinetsi nahi ez dudana agertu zait: Kevin Heredia eta Xabier Mendiguren Elizegi dira John Doerekin batera trago bat hartzera etorri direnak.

Nobela bat idazteko laugarren beltza falta zaiela pentsatu dut. Molotov koktel bat datorkit hesteetan gora, argi dago, esango nuke egiarik balego, gezurraren bidez baino ezingo genukeela begietsi,

2010-08-27 00:00:28 (mozketak)

blues

Young Play, Pasaia, Errenteria, Ugaldetxo. Ze pintatzen du Billie Holidayk paisaia industrial horretan? Jimmie Sánchez Kolirio izena hobeto geratzen dela dio subkontzienteak. Eta txakurren arteko borrokak, portuko pabilioiak, merkatuntziak, garabiak eta estibadoreen lan errepikakorrak.

Aukeran irakurtzeko letra txikiegia du liburuak; inprentan enkargu inportante eta potoloagoren bat izango zuten seguruenik garai hartan. Edonola ere, hona hemen hautatutako pasarte batzuk.

Okerrena zen igarotzen den denbora ez dela atzean geratzen, alboetan baizik. Gure bizitzako gertaera eta pertsona guztiak, atzean utzi izan uste ditugunak ere, hortxe daude, gure etxeko hormetako argazkietan, kristalezko hilkutxa mehetan, edozein kale ertzen bestaldean. Eta guk ezin ditugu ukitu: ikus ditzakegu, baina ez geureganatu. Ez. Ezer ez da atzean uzten. Gauzak atzean uztea lortuko bagenu ez litzaizkiguke hain gogaikarriak suertatuko.

Liburu bat azpimarratzen denean liburu horrek bizia hartzen du. Ezkutuko egunkariaren antzeko zerbait bihurtzen da, oso pertsonala, guri buruz mintzo dena. Gertatu zaigun guztia eta desiratu arren ausardia faltaz egin ez dugun guztia, dena dago hor. Bidali ez genituen gutun guztiak eta gure buruari beteko ez genituela jakin arren izunak zirenik aitortu gabe egindako promesa guztiak daude azpimarra horien baitan. Gainera, azpimarra bakoitzak hainbeste indar har dezake, non eragina izan bailezake etortzear dauden gertakizunetan, gure bizitzan eta liburu hori aurrerantzean eskuratu eta irakurtzen duten haien bizitzen baitan. Eta du. Beti du eragina.

Harkaitz Cano — Pasaia Blues — Zoi

Esku bat esku bat da. Batzuek ukabilka hartzen gaituzte eta beste batzuek laztanez. Ez eskatu besterik esku bati. Etika, garantiak edo segurtasuna nahi bazenuen, epeka ordaindu beharreko mikrouhin-labe bat erosi besterik ez zenuen.

Harkaitz Cano — Pasaia Blues — Arma

Esku bat esku bat besterik ez zen eran, sentimendu bat sentimendu bat zen, eta kito. Alferrikakoa litzateke norberak zituen sentimenduengatik errudun sentitzea.

Harkaitz Cano — Pasaia Blues — Blues

2010-05-04 22:44:59 (mozketak)