capitán

El capitán ha salido a comer y los marineros han tomado el barco.

¿Por qué hay tan poca gente interesante? De entre todos los millones, ¿por qué no hay unos cuantos? ¿Tenemos que continuar viviendo con esta monótona y pesada especie? Parece como si su único acto posible fuera la Violencia. Eso se les da muy bien. Les hace florecer de verdad. Flores de mierda, apestando nuestras posibilidades. El problema es que tengo que seguir interactuando con ellos. Es decir, si quiero que las luces se enciendan, si quiero que me reparen este ordenador, si quiero tirar de la cadena, comprar un neumático nuevo, sacarme un diente o que me abran las tripas, tengo que seguir interactuando. Tengo que contar con esos jodido para las pequeñas necesidades, por mucho que ellos mismos me horroricen. Y decir que me horrorizan es ser amable.

Pero me machacan la conciencia con su fracaso en las áreas más elementales. Pro ejemplo, todo los días cuando voy al hipódromo en el coche, no hago más que sintonizar diferentes emisoras en la radio, buscando música, música decente. Pero todo lo que suena es malo, plano; no tiene vida, ni melodía, ni fuerza. Sin embargo, algunas de esas composiciones se venden a millones, y sus creadores se consideran verdaderos Artistas. Es horrible, una horrible aguachirle que entra en las mentes de cabezas jóvenes. Les gusta. Dios mío, les das mierda y se la comen. ¿No tienen discernimiento? ¿No tienen oídos? ¿No perciben la adulteración, la ranciedad?

Charles Bukowski — El capitán salió a comer y los marineros tomaron el barco

2017-02-18 09:24:53 (mozketak)

era

Kuriosoa da: etxea kale-kantoiaren izkina batean dago eta inguruan ez du bestelako etxebizitzarik. Asfalto arteko oasi urbanoa da.

Ukalondoak leihoaren ertzean jarrita, eskuekin eusten du burua neskak. Pentsakor dago. Eraikinaren aldamenetik tipo bat pasa da eta gora begiratu du.

Jaso dituen azken mezuetan, heldu zaizkion buletinetan, era batera edo bestera irakurri dituenetan, antzerako taupadak errepikatzen dira: liburua ixteko unea dela, garai baten akabera.

Ilean txirikorda bat eginez errepikatzen du bere kolkorako aire berria ekarri ziola Bartzelonak. Beste bizitza batean hiriz aldatu behar izango balitz, horra bueltatuko zatekeela.

"Ama!", deitu du hots batek barrutik. Kolpetik itzali zaio fantasia.

2017-02-17 21:49:52 (bizhitz)

demostratu

Lehena iritsi da tabernara. Ordua begiratu du; garaiz ailegatu da. Nor izango ote da? galdera erantzuteko ez da asko falta.

Hau al da? hurrengo pentsamendua. Benetan hau al da? errepikatzen du bere kolkorako. Agurra, lehen hitzak. Gezurra dirudi, pelikuletan-edo ager zitekeen makilatu gabeko neska lirain horrekin ari da berbetan.

Elkar ezagutzeari ekin diote. Isiluneren bat-edo tarteka; kaña-basoari muturretik heldu eta aparrari pixka bat eragiteko aprobetxatu dute. Ohikoa: nor diren, nondik datozen, nora doazen. Nondik ibili diren jada. Nondik ez diren ibili.

Azkureak eragin dio intelektoan. Ez da gai ordea nahiko lukeena hitzez artikulatzeko. Hizkuntzaren komeriak. Badaki ez dela aparteko zera; iraganeko azkurak min izatera irits zitezkeen.

Segundu er(d)i bat nahikoa da bere gogoan bortxa eragiteko. Aldamenean duela erakutsi nahi dio eta horretarako bere izaera saltzeko ere prest dago: autoa abandonatu, etxez aldatu, zipitzik axola ez zaizkion liburuak irakurri, Yogari ekin, postureoa praktikatu, berez ez den eta izan ezin duen hori dela demostratu.

Eta oh, Pretty girls make graves...

2017-01-25 00:51:43 (anabasa, bizhitz)

akuilu

Ez daukazun horren zama, behinola eguneroko dema zena, kostuma, bilakatu da berriz ere jomuga.

Desoreka bete zakuk beti irabazten du balantzan. Zakutik eskukada bat hartzen saiatu eta hatzen artetik harea nola, hala desagertzen da nahi idealek ohitura eta konformismoari botatako apustua.

Ez jakitea nola bukatu da aurrera jarraitzeko akuilu ia bakarra.

2016-12-31 14:09:42 (anabasa, bizhitz)

kongestio

hirian dabil batetik bestera. honezkero zirrikitu guztiak ezagutzen ditu. azkenaldian, galduta antzean baina; oharkabean askotan, inertziak bultza eginda gehienetan.

izan nahi zuen horretara iritsita, ingurua zeritzona desagertu zaiola sumatu du. lorpenena ilusio optiko bat besterik ez dela. gertatzen ari dena kontatzera iritsi gabe, erretratua atera dio alokairuan daukan etxeko gela erdi-huts horretan zutunik daukan ispiluak: sofa handiaren bazter batean, izerditakoaren txanoa jantzita, bakar-bakarrik dagoela.

2016-12-20 23:49:29 (bizhitz)

20 minutu tranbian

Segurtasuna, liburu bat eskuetan eta tranbiako leihotik begira, udako iluntze epela, zementuzko zerua eta asfalto usaina han goitik tanta lodiak jausten direlarik.

Tipo bat igo da Paddy's-eko geltokian, trajeduna, 40ta piku urte. Deblauki jesarri eta gorbata askatu du kolpe zakar batez. Ronaldo futbol jokalari-ohia da.

2016-09-02 21:26:50 (bizhitz)