berritxarrak

Egon zen garai bat non bazkalostero Eskuak/Ukabilak diskoa entzuten nuen.

Urtebete geroago-edo, batek daki zer joerak kutsatu zuen gure lagunartea; errepikatzen zen komertzialegia zela Berriren asuntoa eta, automatikoki-edo, horrek euren musikatik aldentzea zekarren. Nola ez bada: gazte lotsagabe eta cool-a bainintzen eta are, modernoegia onartzeko gustatu egiten zitzaidala.

Norbanakoaren ikuspuntua ez baitzen kolektiboaren oniritziak zigilatutako kopia merkea baino.

Hilabete batzuk aurrera, etxetik urrun, zurekin nengoen ohean eta biluzik, argiak itzali nahi ez zituen iraileko gau batean. Galdetu zenidan zergatik ez zitzaidan gustatzen. Ez nizun pisuzko arrazoirik eman ahal izan. Abestietako hitzak errepikatu zenizkidan eta haien esanahia esplikatu.

Nostalgiak pisua hartu zuenean, gogoa gau hartara joaten zitzaidan sarri eta behin eta berriro konturatzen nintzen zein garden erakutsi zenizkidan mundua begiratzeko leihoak.

Orain, leiho horretatik begiratu eta ez zaitut aurkitzen. Horregatik zabaldu ditut hitz hauek lehortzeko dagoen arroparen gisan, bide batez haizeak astin ditzan eta jaso dezazun agur hitz bat.

2018-03-30 18:37:22 (bizhitz)

auto

zer datorkizu burura autoan bakarrik zaudenean?

familia-oporretako ordu luzeak, ez
gidabaimenerako praktika egunak, ez
istripuz hildako lagunak, ez

herrian, esperoan,
euri-tantek kristala tantaka apurtzen eta
denbora zipriztintzen duten bitartean
Lisabören maketa topera

berandu datozen neska-lagunekin egoteko antsia
eta gero: atzeko eserlekuei darien feromona usaina edo
babesean dauden aparkaleku sekretuen bilaketa

igande arratsetan aitari laguntzea
eta etxerakoan
20:15 aldera-edo
Tricky-ren Maxinquaye diskoaren aipamena
besteak beste Overcome ia osorik entzutea
Euskadi Gaztean (sic)

kontzertutik bueltan
burua da buila
garuna da danbada
ordu txikitan
Bergaran AP-1eko tunel luzeko bisitari bakarra naiz
eta erdiko erreitik azeleragailuaren muga zapaltzen dut
gaztetasunaren lotsagabekeriaz

epaitua izateko beldurrak hartu nau gero,
isilean geratu naiz une batez,
eta errepikatu dut autorik ez daukadala
lanpostu berrirako elkarrizketan egin didaten galderan.

2018-03-21 18:46:53 (bizhitz)

nola

Kaka futbol-jokalariaren afixa erraldoiak hiri kosmopolitako eraikin grisaren leihoak tapatzen zituen 2004ko udazkenean. Argazkia, zuri-beltzean.

Limoizko sugus bat eman nizun eta inguruko kaleetan galdu ginen. Elkarren ondoan, itxuraz; bakoitza bere aldetik, segituan.

Hortik aurrera, itota, bizitza ozeano bat dela ulertu ezinik jarraitzen dugu.

Zera abesten zuen Richard Aschroft-ek:

Woke up with a scream
I was buying some feelings
From a vending machine

Swipe left.

Kolpetik esnatu eta galdera: nola demontre iritsi gara hona?

2018-03-11 23:05:11 (anabasa, bizhitz)

irla

ondoko irlatik etorri zen familia guztia: gurasoak eta alaba bakarra.

desertuko putzu hau irla bat da lehorrean.

irla izan naiz zure aldamenean.

2017-12-31 21:43:43 (bizhitz)

izpi

une bat
etzanda
azkenean
umeak etxean utzi
egunaren eguzki-izpi hondarrak besarkatu eta
albo batera jarrita
liburua irakurtzen
lo hartu du

2017-08-23 12:43:21 (neurtitz)

powerbook

Familia-bazkaria, neguko igandetan lez. Etxeratzean PowerBook bat zeukan gogoan — ordu hartan sagarrak zokoan-edo zeuden kontsumitzaileen begietan; ez ziren horren ezagunak.

Iluna zegoen arratsaldea, euria ari zuen gogotik. Goiko leihoan tanten leherketa entzuten zen bata bestearen atzetik. 33.6kbps-ko modemak garrasi itoa egiten zuen konektatzerakoan.

Makinaren xehetasunak PDF batean irakur zitezkeen, horretaz ondo akordatzen da. Akordatzen da halaber Acrobat Reader behar zela horretarako, ez zegoela beste modurik.

Eta aldi berean, aurreiritziak izenburuko kantuaren burrunba bozgorailuetan errepikatu ahala, idazle izatera jolasteko jostailu paregabea iruditu zitzaion hori guztia.

Edukiaren gainetik, tresna, bitarteko eta itxura-mitxurek atentzio osoa bereganatua baitzuten jada.

2017-08-18 22:17:28 (bizhitz)