I build a fire
to stay cool
I burn myself
I am the fuel

I never meant to be cruel

have you ever been cruel?

Fugazi - Shut The Door

Goiz inguratu naiz tabernara eta kaña bat eskatu dut denbora akatzeko. Momentuz ezagunik ez inguruan. Edo bai: kapeladun hori ez al da ba sasinobela hartako John Doe? Antz handia du kabroiak. Orduan etorri zaizkit burura irakurri nizkion barrabaskeriak; tupustean, tabernan txanponak erortzen diren tankeran.

Beranduago beste tipo kapeladun bat sartu da eta berarekin berrogeita bost urteren bueltan egon behar duen gizon txiki antiajodun bat. Sinetsi nahi ez dudana agertu zait: Kevin Heredia eta Xabier Mendiguren Elizegi dira John Doerekin batera trago bat hartzera etorri direnak.

Nobela bat idazteko laugarren beltza falta zaiela pentsatu dut. Molotov koktel bat datorkit hesteetan gora, argi dago, esango nuke egiarik balego, gezurraren bidez baino ezingo genukeela begietsi,

Izena ere ez zioten elkarri galdetu. Total, definituko luke bateren batek eszena hasperen laburrez.

Total, azken muxuaren ondotik zakurraren putza bezala desagertuko baita bakoitza bere auzi aldrebesetan. Erlojuaren tik-tak hotsak ere berdin-berdin jarraituko du, ez du moteldu edo azkartzeko dardarizorik egingo.

Beste behin mozkorraren atzaparrak ekintzak justifikatuko balitu bezala zirudien. Aldiro errepikatzen diren antzezlanak baitira gauerditik aurrerako muxu infiltratuak.

Laranja erdi batek zerua zulatzen du lotsati; kostako bidetik goizari forma ematera datorren goritasun epela da.

Belarrira gerturatu eta errepikatu dizut uraren ertzetik datorrena laranja erdi bat dela, apur bat bareago sumatzen dena agian.

Azido zitrikoz zipriztinduta sentitzen da itsasoa orain eta tragoak garratzak izan arren zu nire laguna zara.

Irudipenak hori besterik ez dira, irudipenak. Nola adierazi erdi-daltoniko bati roxa eta morea, tartean zubia izanda ere, irla diferentetan bizi direla?

Baina daltoniko izatea ez da ezinbesteko baldintza bereizten ez jakiteko. Askotan etzaten baikara roxa koloreko linboan, eskuetara heltzen ez diren besoak besarkatuz agian, imajinaziozko irudipenei segida emanez beharbada.

Roxa guztiak ere ez dira irla berdinetan bizi. Are gehiago: irla berdinetako roxek aukera handiak dituzte petalo ezberdinetan lo egiteko.

Beraz, kolore bakarraren bila ari bagara, litekeena da petalotik petalorako bidezidorretan galdu eta zerutik etorritako zapla batek lurrera eraistea.

Bistakoa denez, roxa kolorea gauza errazen metafora gisa bataiatu zuenak ez zituen hauek guztiak kontuan hartu. Geuk ere ez akaso; horregatik sufritzen ditugu hezur-haragitan ordurik lausoenetan.

Hegi bat zeruan, argia pizten duena.

Izoztutako egiak, argiaren bestaldera baztertuak, zeruertzeko aterpera ezkutatuak.